سایت اطلاع رسانی نجاتگران

پایگاه اطلاع رسانی نجاتگران 

http://www.nejatgaran.ir

اگر نگه داشتن يك موهبت، از بدست آوردن آن مشكل‏تر نباشد، مطمئنا آسان‏تر نخواهد بود . با بررسى عملكرد ديروز و امروز بعضى‏ها در مى‏يابيم كه هزاران فرسنگ فاصله وجود دارد; ديروز بر قله‏هاى رفيع اخلاص و تقوا و امانتدارى جاى داشتند ولى امروز به قعر گودال عافيت‏طلبى سقوط كرده‏اند . افول ارزش‏هاى انسانى در زندگى بعضى آدم‏هاى پر ادعا، بسيجى رادلتنگ و نگران كرده است; آرى بسيجى دلتنگ است كه مبادا عافيت‏طلبى، راه آخرت‏طلبى را مسدود نمايد . بسيجى كه شاهد فداكارى پيش‏كسوتان جهاد و شهادت در صحنه‏هاى ايثار بوده، امروز دلتنگ است نكند اين قشر عظيم و كارآمد كه در روز نياز از آستين نصرت الهى بيرون آمد و حمايت ازآرمانهاي انقلاب وارزشهارا جانانه به عهده گرفت، به فراموشى سپرده شود.گرچه از روزهاى خوف و خطر سال‏ها گذشته، اما بسيجى مى‏داند كه سلامت امروز مديون مقاومت ‏بى‏بديل ديروز است .دلتنگي بسيجيان دوران دفاع مقدس اين است كه مبادا مسؤولين در حفظ و نگهدارى از اين گنجينه معرفت كوتاهى كنند.آري آن بسيجي كه دردهه هاي شصت وهفتادبراي صيانت ازحريم سياسي،خاكي ،فرهنگي،اقتصادي و...ازهمه چيزخودگذشته ولي به فراموشي سپرده شده وعنوان آن رابعضي هابراي گرفتن امتيازاتي بخوداختصاص دادند. بسيجى كه بى‏هيچ چشم داشتى هستى خويش را در طبق اخلاص نهاده و در پرمخاطره‏ترين صحنه‏ها براى حفظ آرمان و ارزش‏هاى انقلابش جانفشانى كرده است، امروز دلتنگ است نكند مرفهين بى‏درد و مدعيان بى‏هنر امروزى يعنى همان‏هايى كه در سال‏هاى خون و خطر از اداى تكليف الهى سرباز زدند، امروز به سرنوشت انقلاب حاكم شوند. بسيجىدلتنگ است نكند آن‏هايى كه با فرهنگ سنگر و خاكريز و كميل و عاشورا بيگانه‏اند و صاحب هيچ قبرى در مزار شهدا نيستند و دستشان تابوت شهيدى را لمس نكرده است، وارث دستاوردهاى شهيدانمان شوند. وقتى بسيجى مى‏بيند زالوهاى انسان‏نمايى به نام محتكر كه دلشان مثل پستويشان تاريك و شكمشان مثل انبارشان ورم كرده است; همان‏هايى كه هاديان اجتماع به طرف مرداب‏هاى متعفن وابستگى بوده‏اند، امروز ريش مصلحت را با پر كردن جيبشان توپ كرده‏اند، مگر مى‏توانددلتنگ نباشد؟ وقتى زمين خواران از خدا بى‏خبر كه ديروز كارشان در سايه نشستن و دل خورشيد انقلاب را شكستن بود، كشاورزان زحمتكش و سربازان استقلال انقلاب را در ميز محاكمه محكوم مى‏كنند، مگر بسيجى مى‏تواند نگران نباشد؟ آرى بسيجى غيرتمند عرصه‏هاى شرف وقتى مى‏بيند برخى از زنان، ناآگاهانه ملعبه دست دشمنان اسلام شده‏اند ندلتنگى هاش دوچندان مى‏شود.وقتى آن‏هايى كه عقبه‏هايشان به فرهنگ غرب وصل است، رشته‏هاى آتش جهنم را از زير روسرى‏هايشان شعله‏ور ساخته و ارزش‏هاى به دست آمده به بهاى خون شهيدان را به تمسخر مى‏گيرند، نگرانى تا مغز استخوان بسيجى نفوذ مى‏كند. آرى در اين طوفان ارزش‏سوزى كه وزيدن آغاز كرده، بسيجى دلتنگ است نكند بى‏تفاوتى به جايى برسد كه حتى آن‏هايى كه از ده‏ها ميدان مين به سلامت گذشتند، امروز نتوانند از ميدان انقلاب به سلامت عبور كنند. وقتى بسيجى به جرم امر به معروف و نهى از منكر تنبيه مى‏شود، وقتي بسيجي به دليل عدم چاپلوسي ومتملق گويي به جرم عدم تخصص ونافرماني ازادارات اخراج مي شوند.طبيعى است كه دلتنگ ودلگرفته باشد.آرىدلتنگي بسيجى اين است كه بين گذشته درخشان و آينده نامعلوم، ديوار بى‏خبرى كشيده شده و رهروان ديروزى طريق جهاد و شهادت از صراط مستقيم عشق به وادى گمراهى پا بگذارند. پس اى خداى بزرگ هيچ‏گاه ما را در وادى خوف و خطر به حال خود وامگذار .